بسم الله الرحمن الرحیم
اگر چشم تو می دید آن چه برای اولیای خود آماده کرده ام قلب تو آب می شد و جان تو به شوق از قالب تن به در می رفت، این ها پاداش دلی است که تنها به من گره خورده و فقط مرا در خود جای داده، به دل خود نگاه کن، هرقدر دلت به دنیا بسته باشد همان قدر محبت و مهر مرا از دلت بیرون کرده ای چرا که هیج گاه من محبت خود و محبت دنیا را در یک دل جمع نمی کنم.
"کتاب تنهایی، محمدرضا زائری"