1ـ باور

باور و اعتقاد اتصالی جدایی ناپذیر با چشم دارند لذا همواره آنچه را می بینیم ، می فهمیم و به آن باور می یابیم . می گویند امیرالمومنین در پاسخ به عربی گفت : من خدایی را که دیده ام می پرستم و به او عشق می ورزم ... آری او خدا را دیده ؛ به آفریدگانش ، به نعمتش ، به حضور جای جایش در ذره ذره وجود ؛ آری او خدا را دیده به هنرش به هنر خلقش ، به هنر نظم و عدلش ، به رنگش ، به عطرش ، به لطافت و طراوتش ، به هنر زیبا آفرینی اش ... .

پس می توانم باور کنم که هنر کاراترین ابزار اشاعه و تثبیت ایمان در قلوب ابناء بشر است . چنانکه می بینم برنده ترین سلاح در قطع رشته های پیوند انسان و خدا نیز هست و شیطان چه زیرکانه از فرصت این کارایی و برندگی بهره برده و هرچه چشم و گوش و قلب هست را به خود معطوف داشته . پس چرا مومنین نباید چنین سلاح و ابزار پر نفوذ و ماندگاری را بشناسند و بکار برند ؟!

2ـ هنر انقلابی

علی رغم آغاز ، هدایت و پیروزی هنرمندانه انقلاب که ناشی از درایت ، شناخت و ایمان لایزال امام خمینی (ره ) به عنوان راهبر بزرگترین انقلاب دین مدار قرن بود ، هنر انقلاب که می بایست اولین ابزار پیغام رسانی آرمان های انقلاب به جهان باشد نتوانست رسالت خود را بشناسد و در مسیر انقلاب حرکت کند لذا جز در معدود مواقعی که محدود اشخاص متعهد و مومن و البته صبور به خود جرأت دادند و با جسارتی مثال زدنی تک آثار هنری منطبق با رسالت ، اهداف و آرمان های انقلاب خلق و تولید کردند ، در سراسر سی و چند سال گذر عمر انقلاب هیچگاه چارچوب و ریل حرکت هنر انقلاب و هنر انقلابی تعریف و معین نشد و اگر شد هنرمند انقلابی پرورش نیافت و در این ریل قرار نگرفت .

در این سی و چند سال آنچه همواره جای خالی اش احساس شد و دقیقاً انقلاب از همان جای خالی ضربه خورد هنر بود . چرا که امروز هنر تنها و موثرترین سلاح شیطان ( آمریکا ) برای نفوذ و ضربه است . و ما در این صحنه نبرد همواره آماج مشت و لگد های صاحبان هنر شیطانی بوده ایم .

3ـ فریاد هنر

چند صباحی است گویا مدیران فرهنگی ما بیدار شده اند یا نه شاید آن تک هنرمندان انقلابی دل به دریا زده اند و با غسل جهاد وارد میدان شده اند که رنگ هنر انقلابی را پراکنده ، در گوشه و کنار سرزمین هنرمندان عمدتاً معتقد به هنر برای هنر ( بخوانید هنر برای ابتذال و ارتزاق ) می بینیم و هر از گاهی فریادی شجاعانه برای مبارزه طلبی علیه حکومت فرهنگی شیطان در جهان را می شنویم .

می دانید آخرین فریادی که به گوشم رسید از گوشه هنر هفتم بود وقتی پس از 12 سال پای به سالن سینما گذاشتم تابه تماشای فیلم « ملک سلیمان » بنشینم !

4ـ هنر متعهد

ملک سلیمان در یک جمله به معنای تولد نسل نو هنر انقلاب است . هنری که به دلیل بی تعهدی موجود در پیکره سینما و فیلم سازی در این سی و چند سال نسبت به انقلاب ، مغفول مانده و معدود هنرمندان معتقد و مومن به اسلام و انقلاب در آن پیکره یا هضم شده و یا بایکوت شده بودند .

ملک سلیمان در ژانر مخصوص به خود بی نظیر و در تمامی فنون تخصصی فیلم سازی متعلق به دنیای جدید از هنر هفتم است . ملک سلیمان که از ويژگی های منحصر به فردی چون ، فیلمنامه دینی و انقلابی ، کارگردانی متعهد و مومن به انقلاب و اسلام ، کارشناسان دانشمند در حوزه محتوای دینی ، تاریخی و هنری ، غلبه دیدگاه موعود گرایی و انتظار و برترین بازی ها ، تصویر برداری ، موسیقی و صداگذاری و دیگر امور فنی در تولید فیلم بهره می برد به تنهایی نمونه ای بی نظیر اما دست یافتنی از توان و ظرفیت هنرمندان انقلابی است که کمترین تلاششان می تواند چنین عظمتی را در عرصه هنر سینما به نمایش بگذارد .

شاید این فیلم از بسیاری جهات فنی قابل مقایسه با برترین های سینمای جهان نباشد اما صداقت کلام و حقیقت محتوای آن در برابر تلاش بی وقفه شیطان برای قلب حقیقت ایمان ، مانند روشن شدن شمعی فروزان در تاریکی مطلق است .

در دنیایی که همه چیز و همه کس دست به دست هم داده اند که یکسره دین و ایمان به خدا را با دروغ پردازی و مدهوش نمودن بشر با ابزار شگفت هنر ، محو نمایند چنین تصاویر الهی و شاعرانه راه به خود آمدن این انسان به غفلت انداخته شده را باز می کند ، چنانکه انقلاب اسلامی در نهاد خود این خصوصیت و هویت را برای عصر ما به ارمغان آورد .